Nieuws

de kruikenzeiker
Let op! Dit artikel is al 27 dagen oud en wellicht niet meer relevant

Een avondje kermis met De Kruikenzeiker: Sjiertje Sjoerend van bar tot bar

De mooiste tijd van het jaar is alweer even gaande en tot nu toe heb ik al flink genoten van alles wat de kermis te bieden heeft. Vrijdagavond ging ik tijdens de openingsavond op pad om eens gezellig de boel de boel te laten en lekker te eten en te drinken. Ik neem je mee op een typisch avondje kermis met mij.

Geschreven door: De Kruikenzeiker

Een ode aan Tino Martin

Op vrijdagavond was het meteen feest in de Amstel Bierhal. Nou ben ik niet een hele grote liefhebber van Nederlandstalige platen omdat sommige niet verder gaan dan: ‘weet je dan niet dat ik van je hou? Je hebt me bedrogen, vernederd, wat ben je voor een vrouw?’. Maar gelukkig zijn er ook artiesten als Tino Martin die 1. ECHT kunnen zingen. 2. niet als een totale kampsjaak overkomen. 3. echte teksten hebben. Nee het is geen André Hazes, maar teksten als ‘soms liet ik jou alleen, want ik moest weer de kroeg in. Maar ik kwam toch weer thuis, want ik kreeg altijd wroeging’ zijn van een dusdanig niveau dat ik gewoon openlijk durf toe te geven dat ik fan ben van Tino Martin. Als Tino Martin geen volkszanger zou zijn, dan was hij rapper. Sowieso. Helaas was een groot deel van Tilburg het volledig met mij eens en kwamen we de bierhal niet eens meer in. Er stond een enorme rij. Na een paar nummers buiten de tent hielden we het dus maar voor gezien en begonnen we aan onze kermistraditie: Sjiertje Sjoeren. 

Tekst gaat verder na de afbeelding.

tino-martin

Sjiertje Sjoeren

Sjiertje Sjoeren is een bierspel dat we met een paar mensen bedacht hebben om het kijken naar mensen op de kermis nog intensiever en leuker te maken. We haalden buiten de bierhal wat pilsjes en dan begint het: iedereen kiest voor een andere deelnemer een bepaald kledingmerk waar veel mensen in lopen op de kermis. Zie jij het shirt dat je voor je medespeler gekozen hebt, dan moet diegene drinken. De ‘sjiertjes’ van Cheaque, BALR of bijvoorbeeld Boef zijn altijd populair dus goede keuzes als je jouw maten snel over de kermis wilt zien zwalken.

Omdat een deel van onze vaste deelnemers in de bierhal tegen Tino Martin op stond te schuren was het deelnemersveld erg beperkt. Maar ook met 2 personen is Sjiertje Sjoeren een groot succes. Nog voor de katterug was het raak met een Paire De Loule en een BALR. We liepen, na wat mislukte knuffel-grijp-pogingen, rechtsaf het Koningsplein op maar daar was het echt verschrikkelijk leeg. Raar hoe sommige plekken op de kermis veel minder volk trekken. Plekken als het Koningsplein, Burgemeester Brokxlaan en de Besterd zijn echt vergeten stukken kermis.

We waren op zoek naar bier toen we langs het straatje tussen Café Extase en de Midi kwamen. Hier was een Desperados Showdown-feest aan de gang. We vieten er één en kwamen wat bekenden tegen van Willem II of uit een ver studieverleden. Mooie dames hier, viel ons op. Nondepie. Dat vind ik ook zo’n gek fenomeen aan de kermis. Mannen trekken hun meest onaantrekkelijke AC Milan- trainingspak aan en de jongedames gaan zich enorm optutten en lopen bijna met alles bloot over straat. Wij stonden mee een paar man goed te geilogen hoor maar vrouwkes kékt toch uit. Sebiet vatte een klets! Zo warm was het nou ook weer niet. Trek maar gewoon een standaard merk-shirtje aan zoals alle andere mensen. Beetje in de maat lopen, help je de Sjiertje Sjoer-deelnemers enorm mee.

De kamelenrace

Toen we weer verder liepen werd ik onrustig. Ik voelde steeds meer druk op mijn schouders en ik merkte dan mijn benen begonnen te trillen. Mensen leken massaal vol bewondering naar me te kijken, wat mij nog zenuwachtiger maakte. Toen ik ‘m eenmaal in het vizier had viel alle spanning van me af en stapte zelfverzekerd richting mijn vaste plek op nummer 10. De mensen van nummer 1 t/m 9 keken met open mond naar de kampioen van de winterkermis 2017. Het sein ‘ballen vast’ werd gegeven, gevolgd door een ‘rollen maar’. De Kamelenrace, ieder jaar een hoogtepunt, werd helaas een complete deceptie. Kwam het omdat ik mijn begin dit jaar gewonnen oranje Kamelenrace-pet niet op had? Had ik te weinig getraind? Ik werd van alle kanten voorbij gestreefd door kleine kinderen en mijn maat op nummer 10. Meerdere races volgden, maar mijn kameel had een motor van Red Bull Racing denk want hij strandde steeds halverwege. M’n maat op nummer 9 hield de eer hoog en ging met een kleine gehandicapte witte tijger naar huis, ook mooi!

Ronde afmaken

Tijd om door te lopen. Het NS-plein is dit jaar wat anders ingericht met de komst van een heus Tiroler dorp. Er was, ondanks posters met ’10 dagen feest!’ weinig feestelijks aan. Een vrouw was haar bar aan het poetsen, een andere vrouw achter een kraam stond stijf voor zich uit te staren en ook de andere personeelsleden hadden niet erg veel te doen. Behalve dan te discussiëren over dat sommige mensen een glas bier hadden laten staan en het statiegeld dat daarmee gemoeid is deden ze niet veel. We bestelden dus maar een pilske bij een vrouw met een indrukwekkende dirndl en kochten een broodje braadworst. Niet heel bijzonder, maar ook zeker niet slecht.

Ondertussen spotten we weer wat ‘sjiertjes’ en waren we weer toe aan nieuw bier. Gelukkig biedt de Besterdring altijd uitkomst. Hier zijn verschillende shoarmatenten en nachtwinkels die koud bier verkopen tegen hele schappelijke prijzen. Munne maot ging bier halen, gaf mij de kans even bij ’t Kaasbolleke binnen te stappen voor een goed broodje. Munne favoriet: Broodje hapburger (van huisgemaakte gehaktbal) is altijd top. 

D’n Besterd is altijd wat matig qua kermis. Het ligt echt niet aan de attracties, maar mensen komen er gewoon niet heel graag ofzo. Heel raar. We keerden om en liepen via de even zo uitgestorven Spoorzone terug richting Piusplein. Onderweg probeerde ik nog maar eens te grijpen. De rode buurman van Buurman en Buurman. Na veel pijn en moeite leek de buit binnen. De grijper bewoog richting het gat en liet de knuffel los. De knuffel bleef steken en ik had weer geen geluk. Een paar keer tegen de ruiten stompen trok de aandacht van de exploitant die eieren voor zijn geld koos. Hij duwde de rode buurman door het gat naar beneden. Beter voor hem want ik had heel z’n kiet op de kop gezet. Dat zag ‘ie ook wel aan mijn inmiddels erg opgefokte hoofd van al die verliespartijen. Om de overwinning te vieren pakten we er nog maar één bij het Taphuys. Op het Piusplein was het gelukkig wél gezellig druk ondanks dat de kermis inmiddels al ten einde was. 

Tekst gaat verder na de afbeelding!

grijpers

Onze fietsen stonden bij de Schouwburg, omdat dat gratis is en bierhal-techisch een hele gunstige plek is. Naast de fietsenstalling staat dat Vietnamese loempia-kraampje dat normaal altijd naast het stadskantoor staat. Top natuurlijk. We namen met onze loempia’s plaats op de trappen van de Schouwburg en hoorden een beschonken jongedame in plat, snerpend Tilburgs zeggen: “Jeh ik kan echt niemer fietsen zo hor!” – “Ach jawel, gewoon opstappen en trappen denk”, antwoordde vriendlief. Al slingerend fietsten zij de nacht in. Ook wij pakten onze fietsen en kwamen het stel toevallig op de Noordhoekring weer tegen, waar de jongedame naast haar fiets op de stoep zat. Goed kwaad op de hele wereld, want ze was letterlijk op haar muil gegaan. Ach vrouwke, dacht ik, morgen lach je d’r om, en ga je gewoon weer. Net als ik. 10 dagen lang Sjiertje Sjoeren!

Alles over Kermis Tilburg

Bekijk hier het laatste nieuws, de leukste evenementen, alle attracties, de mooiste foto’s en alle praktische info over de Tilburgse Kermis:

Reageer op dit bericht