Nieuws

[Fotoblog] Op safari in eigen stad: wildlife spotten in Tilburg

De Tilburgse fotografe en blogger Amy Verspaandonk gaat graag op verkenningstocht in eigen stad. Zo hing ze al eens de toerist uit in eigen stad en sliep ze in deel II bij Hostel Roots. Voor dit artikel ging Amy op safari in eigen stad om wildlife te spotten.

Foto’s en blog door: Amy Verspaandonk

Toen ik net een weekje terug was van een maand lang backpacken door Alaska, waar ik overdonderd werd door de mooie natuur en wildlife, liep ik door het Tilburgse Leijpark en zag een paar konijntjes door het park een struik in schieten. Ik dacht gekscherend bij mezelf: in Tilburg hebben we ook gewoon wildlife, daarvoor hoef je niet per se af te reizen naar Zuid-Afrika of Alaska.

Een week later las ik een artikel over de Siberische grondeekhoorn die alleen blijkt voor te komen in het Tilburgse wandelbos, omdat Tilburgs Natuur Dierenpark deze erfenis naliet toen het in 1974 werd gesloten en deze beestjes wisten te ontsnappen. Het leek me super tof om de Siberische grondeekhoorn vast te leggen, maar ook om de rest van het Tilburgse wildlife te ontdekken in bossen, stadsparken en binnenstad. En zo geschiedde 😉

Wandelbos; paringsdans hoog in de boomtoppen en teckel op egel jacht

Het mooiste moment om dieren te spotten is natuurlijk vlak na zonsopkomst, dus dat wordt vroeg uit de veren. Ik ben totaal geen ochtendmens, en word automatisch chagrijnig als die wekker me ruwweg uit mijn slaap rukt op onchristelijke tijden. Maar toch schiet ik rond 06:15 uur mijn kleren aan en fiets naar het Wandelbos met mijn hond Drieluik, dan is hij ook meteen uitgelaten. Het is er nog heerlijk rustig en nog geen mens te bekennen, een verrassend goede remedie tegen een ochtendhumeur kan ik je zeggen. Ik ga op zoek naar de Siberische grondeekhoorn. Wat blijkt, je kan er niet omheen, ze schieten overal de paden over, de struiken in en laten zich ook vrij makkelijk fotograferen. Dat in tegenstelling tot de gewone eekhoorn.

vlnr: Siberische grondeekhoorn, eekhoorn en egel

Achter me hoor ik een vreemd geluid, ik draai me om en kijk omhoog in een boom, ik zie twee vechtende eekhoorntjes achter elkaar aan richting de top van de boom sprinten, of zou het een soort paringsritueel zijn? Ik probeer het vast te leggen maar ze zijn me te snel af. Ik loop door richting de vijver en geniet ondertussen van de vogelgeluidjes en het gekwetter van eenden en ganzen om me heen.

De eerste wandelaars duiken op met hun honden. Even later spot ik een egel, verscholen achter een hoopje bladeren. Terwijl ik mijn camera pak en er op af loop, zie ik vanuit mijn ooghoek dat Drieluik de egel ook al ontdekt heeft en ’t beestje erg interessant vindt, hij sprint er al kwispelend op af maar gelukkig kan ik hem nog net op tijd tegen houden. De egel blijft geruisloos zitten met zijn kop half in de bladeren gedoken.

Wildlife in de binnenstad; van popcornmeeuwen tot patatduiven

Een nieuwe dag. Om 06:30 uur loop ik richting het centrum van de stad, wat er rond dit tijdstip verlaten uitziet. Eens kijken wat er in de binnenstad aan ‘wildlife’ te vinden is. De levendigheid die er gisteravond nog was heeft zijn sporen nagelaten. Lege blikjes bier, sigarettenpeuken en kipkluifjes sieren de straten. Meeuwen en kraaien duiken met hun kop in een volle afvalcontainer. Op de terrasjes van de Korte Heuvel hebben de nachtbrakers plaats gemaakt voor duiven en kraaien die zich te goed doen aan de achtergebleven restjes pizza en patat. Op de hoek van het Pieter Vreedeplein vechten kraaien en duiven om een keer te mogen graaien in een bak popcorn die daar door een bioscoopganger is achter gelaten. De vele soorten vogels maken een drukte van jewelste in de nog ontwakende binnenstad.

Ik loop door naar de Piushaven, waar talloze ganzen een paar maanden geleden zijn neergestreken en er nog steeds lekker vertoeven in het water en op de kant. Het is een mooi gezicht zo tussen de vele bootjes die er liggen en met de opkomende zon in de verte. Even voelt het alsof ik op vakantie ben en over een boulevard slenter.

Spetterende stadspark eenden

Ik heb de bossen afgespeurd en de binnenstad… Ik ga vandaag een parkdagje houden. Ik loop door het onlangs geopende spiksplinternieuwe Spoorpark, er is al een hoop bedrijvigheid maar geen kraai of mus te bekennen. Door naar het Westerpark dan, ik zie dat er brood gestrooid is voor de eendjes vlakbij de fontein, maar ook hier, geen kraai, mus of eend. Aangekomen in het Wilhelminapark heb ik meer succes, een hele vijver vol eendjes, ik installeer me in het gras, ondanks de stadsgeluiden op de achtergrond met voorbij razend verkeer heeft het toch iets rustgevends, het gekwetter en gespetter van de eenden in de vijver, de wind die door de bladeren van de bomen suist, ik kan hier uren blijven zitten.

Dit moet ik vaker doen

Toch neem ik na ruim een halfuur lekker doelloos voor me uit staren en af en toe een foto maken, afscheid van de eendjes en loop verder, terug richting het centrum. Wat vind ik het heerlijk om zo door mijn eigen stadje te dwalen. Eigenlijk doe ik dat te weinig bedenk ik me, terwijl ik op mijn gemakje door de Spoorzone wandel neem ik mezelf voor dit vaker te doen.

Onderweg zie ik een kraai die een laatste restje yoghurt uit een bakje peuzelt, een jongen die op een skateboard voorbij lijkt te zweven, kinderen die zich uitleven in de ontdekfabriek… ik vergeet de tijd, pas wanneer mijn maag begint te knorren bedenk ik me dat het misschien weleens lunchtijd zou kunnen zijn, ik kijk op mijn telefoon, 14.00 uur. Komt dat even goed uit dat RAW op mijn route ligt, ik plof neer op het terras voor lunch. Mijn stadswandeling zit erop voor vandaag.

Laatste gemiste kans

Aan het einde van de dag gooi ik mijn camera aan de kant. Oké Tilburg heeft geen grizzlies of elanden, maar er is toch wel een hoop moois te zien in en rondom de stad! Wanneer ik bijna naar bed wil gaan kijk ik nog even vanuit het dakraam van mijn slaapkamer uit over de stad. De zon maakt langzaam plaats voor de maan en als mijn blik over de daken glijdt, zie ik een paar huizen verder een reiger in de dakgoot zitten, loerend in de stadstuintjes op zoek naar goedgevulde vijvers.

Wat een prachtig plaatje dit, met Westpoint als hoofdrolspeler in het decor. Ik ren snel de trap af om alsnog mijn camera te pakken, maar wanneer ik terug kom, gewapend met mijn telelens, is mijn prooi al gevlogen. Goed, dan maar naar bed en morgen heerlijk uitslapen! 😉

Reageer op dit bericht