Nieuws

Let op! Dit artikel is al 1710 dagen oud en wellicht niet meer relevant

Medicijnen op de weekendschool

“Medicijnen meneer? Serieus?”, zo klonk het uit de mond van 12-jarige Atef. “Waarom gaan we niet timmeren zoals hij architectuur?” “Ja, waarom gaan we niet weer rappen, zoals bij Theater?”, vult Ikram aan. Niets van dat. Leerkracht Robbert, maakte zich geen zorgen. Hij kon zich de pilot die Janssen het jaar ervoor uitdraaide herinneren. Met het vak Medicijnen zou het wel goedkomen … toch?

De weerstand van de leerlingen is niet zo vreemd. Op het eerste oog is het gemakkelijker een beeld te vormen bij vakken als Sterrenkunde en Journalistiek, dan bij een vak met de noemer Medicijnen. Wat komt er precies kijken bij het maken van een medicijn? Hoe komt een pilletje op de juiste plek? Wat kost een pilletje überhaupt? Dat zijn vragen waar de leerlingen van het tweede jaar van weekendschool Tilburg in drie weken achter gaan komen. Nog steeds niet heel spannend misschien? Nou, de manier waarop zeker wel.

Tolkien

Debatteren over dierenproeven, biochemische testjes, de omkleedprocedure waarbij iedereen elkaar nauwlettend in de gaten houdt. Een patiënt diagnosticeren, capsules vullen en sorteren. Het waren drie weken die de samenhang hadden van een bundel van Tolkien. Het paste helemaal en zat vol van spanning en uitdaging. De weken die we te danken hebben aan Janssen werden gekenmerkt door een perfecte balans tussen praktisch en theoretisch. Een goede voorbereiding waarbij bijna vijftien (!) medewerkers van Janssen betrokken waren, luidde een geslaagd drieluik in.

Strateeg

Aan het einde van een vak is het belangrijk om goed te evalueren met de leerlingen. Het draait om hen en kritischer en eerlijker dan deze kinderen, bestaat niet. “Ik geef het vak een 9 meneer.”, zegt Sharmarke. “Het was supervet omdat we echt dingen konden doen waar je normaal wetenschapper voor moet zijn.” Melda is iets kritischer: “Een 7,5. Ik wil de volgende keer echt iemand beter maken.” Jamael is de strateeg van de groep: “Ik geef geen punt, dan kunnen we het vak niet afronden en moeten ze allemaal gewoon weer terugkomen.”

Geen populariteitswedstrijd

Een vak geven is gelukkig geen populariteitswedstrijd, was dat wel zo geweest, dan zou blijken dat je met een naam als Jan (van Janssen) meteen een kleine voorsprong hebt. Kom je dan ook nog eens uit België en heb je er geen bezwaar tegen dat kinderen je accent nadoen, ben je eigenlijk al niet meer te passeren. Maar zoals gezegd, het is geen populariteitswedstrijd. Het doel was erachter komen hoe medicijnen gemaakt worden en hoe ze werken. Dat is dubbel en dwars bereikt. Een doel is abstract, de weg om er te komen niet. Die was dynamisch, interessant en vooral ontzettend leuk.