Nieuws

diederick hagemeijer

Trappers icoon Diederick Hagemeijer: ‘’Ooit wil ik nog iets voor de club doen!’’

Het is inmiddels een klein jaar geleden dat Tilburg Trappers icoon Diederick Hagemeijer afscheid nam van het ijshockey. Inmiddels ziet het leven van Diederick er een stuk anders uit. Geen verre busreizen meer naar verschillende Duitse plaatsen, maar een kantoorbaan en veel vrije tijd met zijn gezin. Tijd om terug te blikken op zijn carrière en het afgelopen jaar.

Foto’s: Camiel Donders

‘’Mijn leven is drastisch veranderd, maar het voelt heel vertrouwd,’’ begint Diederick als we hem vragen hoe het gaat. Spijt van zijn besluit om te stoppen heeft de voormalig aanvoerder van de Trappers niet. ‘’Het kameraadschap met mijn teamgenoten en een ijshal gevuld met drieduizend man die ontploft, mis ik en ga ik in mijn maatschappelijke loopbaan niet meemaken. Maar de vele trainingsuren, lange dagen en verre reizen mis ik niet. Dat bevestigt dat ik een goede keuze heb gemaakt.’’

Diederick heeft bewust een tijdje afstand genomen van het ijshockey. ‘’Ik sta niet meer op het ijs en ben hier weinig geweest het afgelopen jaar. Wedstrijden kijken is niet echt mijn ding. Na tien minuten zie ik wel welke kant een wedstrijd opgaat. Gezellig een biertje doen met de jongens vind ik natuurlijk nog steeds leuk.’’

‘Ieder kampioenschap heeft iets speciaals’

Hoewel Diederick in Eindhoven is geboren, voelt hij zich een echte Tilburger. Sinds zijn tiende woont hij in de stad en op zijn elfde start zijn ijshockeyloopbaan. Nadat Diederick het probeerde op het voetbal- en rugbyveld en ook nog even op judo zat, komt hij terecht bij Tilburg Trappers. ‘’Ik was nogal een druk mannetje dus een voetbalveld paste niet echt bij mij. Ik zat meer naast het veld dan dat ik erop stond. Toen werd ik getipt op Tilburg Trappers. Ik begon eigenlijk met een zware achterstand omdat ik op vrij late leeftijd begon met ijshockeyen. Ik had het geluk dat Tilburg Trappers net de topsportklas introduceerde en ik in korte tijd veel kon bijleren.’’

Dat betaalde zich uit. Op 16-jarige leeftijd maakt Diederick zijn debuut voor Tilburg Trappers op het hoogste Nederlandse niveau. Daarna volgt een prachtige loopbaan met meerdere kampioenschappen en bekerwinsten bij Tilburg Trappers en zelfs een uitstapje naar Amerika. ‘’Dat werd helaas niet helemaal wat ik me erbij had voorgesteld. Ik was simpelweg niet goed genoeg.’’ Hij keert terug naar Nederland en groeit uit tot aanvoerder van Tilburg Trappers en het Nederlands IJshockeyteam.

Een hoogtepunt benoemen, vindt Diederick lastig. ‘’Ieder kampioenschap heeft iets speciaals. Het eerste kampioenschap in de Oberliga was bijzonder omdat niemand het verwachtte, maar Nederlands kampioen worden in eigen huis na penaltyshots is ook bijzonder. Ik kijk vooral heel erg tevreden terug op mijn gehele sportieve loopbaan.’’

‘Kameraadschap voor het leven’

Juist het vormen van een team en het kameraadschap is volgens Diederick hetgeen wat ijshockey zo bijzonder maakt. ‘’IJshockey is een sport waar het heel hard gaat en die heel gevaarlijk kan zijn. Daarom is het vertrouwen in je teamgenoten enorm belangrijk. Je moet weten dat iedereen in je team honderd procent ‘je rug heeft’ als het er echt op aankomt. Als je niet het gevoel hebt dat je iedereen in het team voor de volle honderd procent kunt vertrouwen, ga je niks winnen.’’

De kracht van Tilburg Trappers is volgens Diederick de vaste kern met Tilburgse jongens. ‘’Die hechte groep maakt de dienst uit. De Tilburgse jongens zijn de baas in de kleedkamer. Als het erop aankomt, staan deze jongens er, op en buiten het ijs. Dat maakt het voor anderen ook makkelijker om aan te haken.’’

Tot die vaste Tilburgse kern behoort ook Diederick en een aantal andere jongens. ‘’Met Ivy van den Heuvel en Mickey Bastings speel ik al sinds de jeugd. Zij behoren inmiddels tot mijn beste vrienden. Zo kan ik er een stuk of vijf opnoemen die ik midden in de nacht kan bellen, waarvan ik zeker weet dat ze er staan.’’

diederick hagemeijer

‘Je komt niet aan mijn familie’

De Diederick op het ijs en de Diederick buiten het ijs, is een wereld van verschil. Op het ijs was hij een krachtige speler met een enorme drive die als het moest zijn vuisten liet spreken. Buiten het ijs is hij een rustige vriendelijke familieman. ‘’Ik heb ijshockey altijd gezien als uitlaatklep en heb een heel hoog verantwoordelijkheidsgevoel. Ik zie die jongens echt als mijn familie en van mijn familie blijf je af. Als er dan iets op het ijs gebeurt, gaat er bij mij een vlammetje aan.’’

Bij een vechtpartij op een voetbalveld schreeuwt heel Europa moord en brand, maar bij ijshockey hoort het bij de sport. ‘’Je hebt maar één scheidsrechter en er gaan tien gasten met veertig kilometer per uur over het ijs met een moordwapen in de hand. Die scheidsrechter ziet niet alles, maar de twintig jongens op de bank wel. Doordat de kans bestaat dat je klappen krijgt als je iets doet wat echt niet door de beugel kan, zorg je dat het spel eerlijk blijft.’’

Dat wil overigens niet zeggen dat deze ruzies nog lang nazinderen. ‘’Vechten met blote handen doen we alleen op het ijs. Ik heb ook weleens met Ivy gevochten. Dezelfde avond stonden we gezellig samen een biertje te drinken in de stad.’’

 ‘Oberliga goede stap voor Trappers en het Nederlandse ijshockey’

Zoals iedereen inmiddels wel weet, speelt Tilburg Trappers haar wedstrijden in Duitsland. ‘’Dat is een goede ontwikkeling. Wij waren enorm dominant in Nederland. Nu zie je dat de Nederlandse competitie veel breder wordt gedragen omdat Tilburg Trappers niet meer meedoet en zie je dat de ijshallen in Den Haag en Heerenveen ook vol zitten. Het geeft een hoop mogelijkheden voor jonge jongens om op een hoger niveau te spelen.’’

Tilburg Trappers presteert ook in Duitsland en maakt kans op het derde kampioenschap in de Oberliga op rij. ‘’We hebben een prachtige accommodatie, de organisatie is een stuk professioneler, we zorgen altijd goed voor onze gasten en hebben ook een goed team. Voor Tilburg Trappers en het Nederlandse ijshockey zou het heel gaaf zijn als het team mag promoveren naar het tweede niveau.’’

‘’Uiteindelijk heeft de organisatie nog wel een uitdaging om jongens beter te ondersteunen in hun maatschappelijke loopbaan. Als je een niveau hoger gaat, krijg je te maken met fullprofs terwijl de meeste jongens hier een baan hebben naast het ijshockey. Ik heb begrepen dat ze jonge jongens al andere soort contracten aanbieden om hierop in te spelen.’’

‘Ooit wil ik nog iets voor de club doen’

Momenteel focust Diederick zich op zijn functie bij DESTIL en het gezinsleven. ‘’Ik stuur de E-Commerce afdeling aan. Eigenlijk ben ik een soort aanvoerder van het team en vertaal ik de lessen uit de kleedkamer letterlijk door op kantoor. Verder breng ik veel tijd met mijn dochtertje door. Mijn belangrijkste taak is om de beste papa van de wereld te zijn.’’

Hoewel Diederick nu niet betrokken is bij Tilburg Trappers, sluit hij niet uit dat het weer gaat kriebelen. ‘’Ooit wil ik nog wel iets voor de club doen. Ik weet nog niet precies wat. Misschien een jeugdteam trainen of een rol in het bestuur. Ik heb onwijs veel aan deze club te danken en ik sluit niet uit dat ik ooit nog iets ga betekenen voor de club.’’ En wie er dit jaar kampioen wordt in de Oberliga? ‘’Tilburg Trappers natuurlijk!’’

Trots op Tilburg

In de rubriek ‘Trots’ lichten we maandelijks trotse inwoners van Tilburg uit. Zo spraken we eerder met Tilburger Sjef van der Klein die is genomineerd voor de titel Sociaal Werker van het Jaar en Willem II supporter John Mouthaan.

Reageer op dit bericht