Bij zoomaa krêede gin snoep. Bij zoomaa krêede wè, waor ze teegesworreg en wòrschouwingsplòtje op zon plèkke .
Et begos aaltij meejen aawe flès. Nie zommar aaw — nèè, zo êene waorge òn vuulde: hier heej ôot wè in gezeete waor ge stil van wòrt, ik mèèn dèt onzen oopaa zene jonge klaore waar. Oomaa spuuldenem en paor keer om. Gin zêep. Vurral gin zêep. “Dè pruufde gelèèk” zisse. Dan ginger enen goejen haffel sjèpdròp in. Ginne weegschaol, gin maote. Oomaa digget oppet ôog, òn dè ôog waar zèldzaom vurzichteg. Waoter derbij, dòp derop, èn dan: hussele.
Nie wè en bietje hussele — nèè, zo hard dègge dòcht: as dees misgao, liggeme straks ammòl in de kèlder.
Nao en uur ging de flès nòr beneeje.
Nòr de kèlder. Aaltij koud. Aaltij donker. Èn aaltij en bietje vochteg, asòf et er speesjaol vur was bedoeld. “Nie aon koome,” zeej oomaa. “Mar èlke zondag wèl èfkes hussele. Aanders krèède kòppènt.” Dus èlke zondag: meej oew jas nòg aon, schoene nòg aon, hup — de kèlder in. En paor goeje zwiepers. Dan kèèke. Nòg steeds klontjes. Zucht. Trug zètte. Wòchte. Vertrouwe hèbbe. In oomaa.
Tòt diejen êene zondag.
Gin stukskes mir. Ginne twèffel. De flès waar zo zwart, dèttet licht der bang van wier. Dees waarem.
Oomaa schonket in. Gin glas — en mòk. “Nie te veul,” zisse. “Ge moet straks nòg en bietje normaol kunne doen.”
Êen slòk.
Oew tong wieset niemer. Oew maog begos te ooverlègge. Oewe kòp wier wèèrm. Hil èfkes dòchte nòg: dees is èègelek nie ookee. Èn dan: rust. Dròp. Zuut. Zout. En en aoreg tevreeje gevuul, asòf alles klòpte — behalve dees.
Zwarte snòr. Plakkerege bakkes. En bietje wiebeleg op oew potjes. Oomaa knikte. “Zie-de wèl. Gewoon goed laote trèkke.” Dan hèdde pas ècht goeje sjèp mènneke!
Sjèplikeur!
Deze carnaval is het iconische drankje te verkrijgen als likeur bij verschillende Tilburgse horeca! Benieuwd waar? Wij zetten ze op een rijtje!
- Café De Paris
- Café de Slijterij
- Café Heuvel 15
- Stadscafé Brick
- Café Peanuts
- Café De Wijn
- Café de Boekanier
- Klein-Café Van Horen Zeggen
